|
Ons leven voor 12 mei 2007....
Ons leven samen begon op 20 augustus 2005. Onze eerste kennismaking en dat dit niet zomaar een kennismaking was, werd al snel duidelijk. Het leek alsof alle puzzelstukjes bij elkaar kwamen en begrippen als geluk, of samenzijn kregen een heel andere lading. Alles wat tot dan toe prima was, ging je anders bekijken. En dat dit veel consequenties had, met name voor de achterban van Annemarie, dat konden we toen nog niet voorzien. En dat deze ontmoeting zou eindigen in echte liefde, ook dat wisten we toen nog niet. Die avond waren er alleen ongelooflijk mooie gesprekken. Over liefde, leven, intensiteit, normen en waarden en we lachten veel. En het bleef hangen... en uiteindelijk ging het snel. Met alle verdriet die boven dit prille geluk hing, want wat voor Annemarie begon als een zoektocht, werd uiteindelijk iets waar ze niet meer voor weg kon lopen. Haar gevoelens voor een vrouw. En gelukkig mocht ik deze vrouw zijn. Ons leven samen, als partners, begon in januari 2006, op 6 januari om precies te zijn. En dat dit een keuze was die met veel verdriet, boosheid en onbegrip gepaard ging, moge duidelijk zijn. De achtergeblevene begrijpt het niet, het is ook niet uit te leggen. Verwarring, verdriet, vooral ook voor de kinderen. Een scheiding, met veel emotie, boosheid, bizar gedrag soms kenmerkte ook ons jaar 2006. En Annemarie met haar leeuwenmoed, want dat had ze, om deze stap te zetten. Om alle inspanningen vanuit allerlei hoeken om haar terug te laten gaan naar haar oude veilige, luxe leven te weerstaan. Ze bleef en koos voor mij. En uiteindelijk zijn wij in stilte getrouwd op 3 november 2006. Om naar elkaar toe te bevestigen dat het goed is, dat onze liefde alles kan overwinnen.
|
