|
|
| |
|
Wijnand van der Meer
Als je ze nodig hebt
|
|
| |
|
Wijnand van der Meer werkt sinds 2000 bij de politie Leiden/Voorschoten. Vechtpartijen, drugshandel, inbraken en andere criminele activiteiten zijn er aan de orde van de dag en zorgen voor veel werk. Op een spannende en enthousiaste wijze schrijft hij over zijn belevenissen als politieagent. In een aantal korte verhalen lees je over de soms bizarre avonturen die hij beleeft tijdens zijn dagelijkse werk. Spannende aanhoudingen, wilde achtervolgingen, maar ook blunders of ontroerende momenten. Stuk voor stuk boeiende verhalen die uiteindelijk tezamen laten zien dat een politieagent ook maar een mens is.
|
|
|
|
 |
|
|
|
titel :
|
Als je ze nodig hebt
|
|
U kunt het boek bestellen door op de button hieronder te klikken. De weg wijst zich dan vanzelf
|
|
auteur :
|
Wijnand van der Meer
|
|
aantal pagina's :
|
176
|
|
geïllustreerd :
|
nee
|
|
uitvoering/formaat :
|
paperback 12,5 x 20 cm
|
| ISBN : |
978-90-8834-343-8
|
|
verschijningsdatum :
|
11 april 2008
|
|
|
|
|
|
|
vaste prijs :
|
€ 15,95
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
Een stukje uit het boek:
|
|
Ik kreeg op dat moment een soort waas voor mijn ogen. Daardoor zag ik over het hoofd dat er rechts ongeveer 50 meter verderop een bruggetje lag. Nou ja, eigenlijk zag ik het bruggetje wel, maar ik bedacht dat ik sneller zou zijn als ik door het ondiepe slootje heen zou gaan. Ik kon immers de bodem zien en het water leek maar twintig centimeter diep. Een paar natte voeten vond ik geen probleem. In een fractie van een seconde besloot ik rechtdoor te gaan en door de sloot heen te banjeren. Ik stapte voorzichtig de sloot in en zakte meteen tot aan mijn lies in het water. "Shit.", dacht ik. Bij de tweede stap zakte ik nog verder in de modder en stond het water tot mijn kin. Ik schrok en baalde dat het zogenaamde ondiepe slootje toch iets dieper was dan ik had gedacht. Maar goed, nu was niet het moment om te gaan treuzelen. Vanuit het water kon ik nog steeds de potloodventer zien rennen, maar zijn voorsprong liep uiteraard snel op. Zo snel als ik kon, zwom ik naar de overkant en klom de kant op waarbij ik me prikte aan de vele brandnetels die er stonden. Die waren namelijk de enige houvast om mezelf op de kant te trekken. Juist op dat moment kwam er een oude man aan gefietst. Ik hield hem tegen en riep dat ik zijn fiets even wilde lenen. Met een verbaasde blik stond hij de fiets aan mij af en bleef wat beteuterd achter toen ik er met zijn fiets van door ging. Ik zette de achtervolging in want de verdachte was nu al ongeveer honderd meter bij me vandaan. Gelukkig was hij nog niet uit het zicht verdwenen en liep ik snel op hem in...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
