|
Oké, u werkt bij een bank, een verzekeringsmaatschappij, een groot concern, of noem maar op. U werkt er al zo’n twintig, dertig jaar en u heeft al verschillende functies binnen het bedrijf vervuld. Braaf betaalde u altijd uw pensioenpremie en iedere keer als het jaaroverzicht van het pensioenfonds bij u op de mat plofte, las u welk bedrag u zou bereiken, wanneer u met pensioen zou gaan. U besteedde er nooit veel aandacht aan, het zou allemaal wel goed komen. U werkte immers al zo lang bij het bedrijf, en u had toch al meerdere keren laten zien dat u niet te beroerd was om ander werk binnen het bedrijf aan te pakken, wanneer dat nodig was? Maar de laatste tijd begint het te knagen. Reorganisaties, krimpscenario’s, outsourcingen, verhalen over efficiency, Powerpointpresentaties, gegeven door net iets te luid sprekende jonge mannen in net iets te ruim zittende grijze pakken, u begint het een beetje zat te worden. Hier en daar zijn al eens collega’s vertrokken, met ontslag, na een reorganisatie, of soms om onduidelijke redenen. Misschien heeft u zelf al eens een reorganisatie, of zelfs twee, of drie, overleefd. En op een nacht wordt u plotseling wakker. Help! Misschien ben ik nu aan de beurt! Ik haal m’n pensioen niet meer! Ik moet verdikkie na m’n vijftigste nog gaan solliciteren! Potverdikkeme. Is dat schrikken.
Gefeliciteerd. Ja, u leest het goed. Gefeliciteerd.
|
