|
Het verhaal van Abigail ‘Nabby’ Adams, dochter van John Adams, ex-president van de Verenigde Staten, illustreert de verschrikkingen van een borstamputatie begin 1800. Toen ze in 1809 de knobbel in haar linkerborst ontdekte reageerde Nabby zoals zoveel vrouwen toen en ook nu nog, door het te negeren. Echter intelligent als ze was, moet tegelijk de angst haar om het hart geslagen zijn. In 1811 onderkende ze haar ziekte en richtte ze zich tot diverse artsen in Boston, die haar in eerste instantie geruststelden en haar verzekerden dat ze in een uitstekende lichamelijke conditie verkeerde. Haar moeder vond echter dat de misvormde borst er alarmerend uitzag. Nabby schreef een brief aan dr. Benjamin Rush waarin ze aangaf dat de knobbel groeide, maar wel los zat en beweegbaar was. Dit was voor Rush de aanleiding om amputatie te adviseren en de familie hierop voor te bereiden. De dag voor de operatie kwam de chirurg John Warren langs om de procedure uit te leggen. Zijn omschrijving was zo afschrikwekkend dat zowel Nabby als haar familie de hele operatie heroverwogen. Niets doen was echter minstens even erg, opereren leek de enige juiste keuze. De operatie vond plaats in de slaapkamer van haar huis op 8 oktober 1811. Zowel Nabby als de dokters waren formeel gekleed en Nabby moest plaatsnemen op een stoel en ontblootte alleen haar ene borst. De instrumenten van de chirurg, een puntige vork, een scherp mes en een doos doeken en kompressen, lagen op een tafel onder handbereik. Nabby werd vastgebonden met een riem om haar middel, haar benen en enkels.
|
