Het moest maar eens waar zijn... - Over kettingbrieven, kettingmails en kettingberichten

Ann Driessen

Category: (Local) History
  • (2)

€ 20,49
Free shipping
Delivery between two and five working days (the Netherlands and Belgium)

Summary

‘Kettingen van de angst’ werden ze genoemd, de kettingbrieven die België, Nederland en zoveel andere landen decennialang teisterden. Wie de brief in de vuilbak gooide, zou het ongeluk over zichzelf uitroepen. Veel mensen stuurden de brief door uit angst, vanuit het idee ‘het moest maar eens waar zijn’. Vandaag wordt het internet overspoeld door varianten op die aloude brieven. Dat maakt dit boek brandend actueel. In het boek analyseert Ann Driessen de enorme verzameling van haar vader Mathieu Driessen, die de brieven trachtte uit te roeien. Daar is hij niet in geslaagd, maar zijn collectie vindt dankzij dit boek de weg naar het grote publiek. Ann Driessen beschrijft niet alleen de soorten kettingbrieven, maar haalt ook concrete voorbeelden aan van burgemeesters, bedrijfsleiders en politici die ooit in de val trapten. Ze schetst hoe religieuzen, juristen en psychologen over kettingbrieven dachten. En hoe die kettingbrief uiteindelijk evolueerde tot het digitaal kettingbericht. Een must-have voor iedereen die ooit wel eens twijfelt over het waarheidsgehalte van berichten op sociale media. En voor liefhebbers van gedegen historisch onderzoek.

From the book

‘Ik had weer wat twijfels, voelde me zeer schuldig, maar ik nam ’s avonds een pil om te slapen en bad veel.’
Anoniem, Hasselt, 20 januari 1986

‘Op 10 maart 1981 ontving ik zo’n kettingbrief. Wat er juist instond, kan ik me niet meer herinneren. Wel weet ik nog dat als ik die brief kopieerde en naar zoveel mogelijk mensen stuurde, dit mij een groot lot of toch veel geld zou brengen. Als ik die brief zou vernietigen, zou ik trieste dagen kennen en veel tegenspoed. Maar daar lachte ik om. Ik liet de brief aan mijn man lezen en we verbrandden hem. Op 17 maart werd er midden in de nacht aan onze deur gebeld. Een familielid kwam ons verwittigen dat mijn schoonbroer plots was overleden aan een hartaderbreuk. Hij lag dood in zijn bed. Meteen dacht ik aan de brief die ik had verbrand. Mijn schoonbroer was geen 62 jaar. Ik was van de kaart en zei tegen mijn man dat ik die brief nu wel geloofde. Hij zei dat het niet kon en dat ik daar niets van moest geloven. Ik sprak er met niemand over, ook niet met mijn man, maar ik was onrustig en sliep slecht tot ik met eerwaarde heer kapelaan sprak. Die legde me goed uit dat ik die brief niet moest geloven. Ik voelde me toch wat gerustgesteld. Tot een maand later de telefoon midden in de nacht rinkelde. Ik moest meteen komen: mijn tweede schoonbroer was gestorven aan een hartinfarct. Hij was een jaar ouder dan de eerste schoonbroer. Ik voelde me net beter, maar wat dacht ik toen? Het is die brief. Ik had weer twijfels, voelde me zeer schuldig, maar ik nam ’s avonds een pil om te slapen en bad veel. Ik sprak er wel over met mijn zus maar die zei ook: daar geloof ik niet in. Na tien maanden werd ik er niet meer van wakker, maar ik dacht er veel en dikwijls aan. Op een maandagmorgen belde mijn zus wier man eerst was gestorven. Haar zoon lag dood in bed. Hij was zwaar gehandicapt, hij was 30. Hij stierf op 16 januari 1984. Er was wel drie jaar tussen, maar toch kwam hetzelfde gevoel weer terug: ik ben schuldig. Maar ik heb het goed kunnen verwerken. Is er nog geen angst en teleurstelling genoeg onder de mensen dat zo’n duivelse brief een mens zo onrustig moet maken?'

About the author

Mathieu Driessen, architect en volkskundige, verzamelde op 20 jaar meer dan 2000 kettingbrieven. Zijn dochter Ann onderzocht en bestudeerde ze, alsook hun hedendaagse opvolgers: meer dan 200 kettingmails en kettingberichten. Met dit boek vervult ze zijn droom en zet ze zijn gevecht tegen de ‘kettingen van de angst’ voort.

Ann Driessen was meer dan 30 jaar freelance journaliste, vooral voor kranten. Na 2010 concentreerde ze zich op het schrijven van boeken en columns, het geven van workshops over het schrijven van artikelen en op vrijwilligerswerk voor o.m. LECA, CAW en UILENSPEL. Haar eerste boek ‘Oorlog in mijn hoofd’ schreef ze met en voor een psychiatrische patiënte. Het tweede, ‘Het moest maar eens waar zijn...’ is een eerbetoon aan haar vader.

Reviews

2017-02-18 09:51:23 | By: Poppe k. | Rating:
Ik las het boek ?Het moest eens waar zijn? geschreven door Ann Driessen. Het leest eigenlijk heel vlot! Hier geef ik mijn eerste indrukken, relativeer ze maar, want het is enkel mijn interpretatie. Je moet het boek zelf maar lezen om te oordelen of je deze mening volgt. Het boek ziet er mooi uit. De lay-out met de originele teksten zijn mooi en duidelijk, al zijn de originele kettingbrieven soms klein geschreven. Toch leest het erg vlot. Ik vermoed dat er veel opzoekwerk aan vooraf ging. Al de opgestuurde kettingbrieven bestuderen, tellen en in groepen verdelen; vraagt veel werk. Ongelooflijk wat er niet allemaal werd nagetrokken. Dat is juist ook zo boeiend, zo weet je als lezer ook of de inhoud van de kettingbrief klopte en waar was of niet. Moet je dan niet eerder een soort detective zijn i.p.v. een schrijfster om dat allemaal te weten te komen? Het boek is ook leuk omdat je als lezer zeker zelf bepaalde brieven zal herkennen. Kettingbrieven, die nu kettingmails zijn, zijn van alle tijden. Ik herkende een kinderkettingbrief die ook in het boek vermeld stond. Druk heb ik me daar toen niet om gemaakt en ik weet niet eens zeker of ik die toen beantwoordde of weggooide? Ik denk dat ik hem toch wel overgeschreven heb, anders zou ik die nu toch niet meer herkend hebben? Zo klonken nog andere zaken herkenbaar zoals bijvoorbeeld de kettingmail ?alleman, iedereen, niemand en iemand?, maar ik weet wel niet of het via een kettingmail was of via een ander kanaal dat ik het al eerder hoorde of las? Zo ook die kettingmail over die drugssnoepjes. Volgens de schrijfster is het zeker nooit gebeurd, toch zegt het zegt me ook iets? Het is lief en aandoenlijk te weten dat de schrijfster het gestarte werk van haar vader voorzette. Haar vader, de man die het volk hielp en geruststelde zodat de angst die deze kettingbrieven veroorzaakte bij de gelovige bevolking verminderde. Hij deed dat door informatie via radioberichten te geven maar ook door de verontruste vrouwen hun brieven te laten opsturen naar hem. Door die vele brieven te analyseren kwam Ann Driessen tot de inhoud van dit waardevolle boek. Het is een historisch, volkskundig en waardevol boek. Het is ook overtuigend: ?Kettingmails moet je niet geloven en erop ingaan heeft weinig kans tot echte hulp. Ook al lijken vele ketting(brieven)mails juist op dat punt de lezer te beroeren, laat je daar niet door beïnvloeden. Als je iemand wil helpen omdat het je aangrijpt doe je dat beter concreet.? "Geven is beter dan schrijven?, zo besluit de schrijfster, Ann Driessen, het.

2017-02-08 23:24:04 | By: Louis D. | Rating:
Een heel knap boek over een boeiend onderwerp dat vanuit verschillende standpunten belicht en toegelicht wordt in een vlotte en voor iedereen toegankelijke taal. Leerrijk en zeker ook als naslagwerk te gebruiken. Het gaat niet alleen over vroeger, het gaat ook over actuele zaken. De documenten en illustraties zijn zeker een meerwaarde. Absoluut aan te raden!



Write your own review

:

Your email will only be used for the given review

:
:
:
 

Product information

Title:

Het moest maar eens waar zijn... - Over kettingbrieven, kettingmails en kettingberichten

Author:

Ann Driessen

Category:

(Local) History

Number of pages:

204

Illustrated:

Yes

Format/size:

Paperback 16 x 24 cm

Release date:

18-01-2017

ISBN:

978-94-0223-195-3 / 9789402231953

Price:

€ 20,49

Language

Dutch

Rating:

  • (2)