Voor den Oost- Indiën en Batavia getekend, Het vergeten verhaal van de mennekes - De historie der 23.400 Belgische vrijwilligers in het Koninklijk Nederlands Indisch Leger 1816 -1930

Jaak Henri Poortman

Categorie: Historie

€ 23,00
Gratis verzending
Levertijd drie tot vijf werkdagen (Nederland en België)

Samenvatting

Veel tastbaars is er van de Belgen die tussen 1816 en 1930 gediend hebben in het Koninklijk Nederland Indische leger KNIL niet overgebleven, in België. In eigen land waren ze al lang vergeten! De families die eventueel nog iets weten van een oud familielid die ooit naar Nederlands Indië vertrok, zijn gerust op één hand te tellen. En nochtans ze waren met véél meer dan een handjevol. Ongeveer 23400 man, en daar weet men in België niets meer van. Bedroevend en beschamend vond de schrijver, die hun verhaal besloot te delen.

Uit het boek

De initiatie in Indië.
Als baar en pas aangekomen op Indische bodem onderging je ongewild enkele inwijdingen en fratsen, die de oudgedienden met jou uithaalden. Naar de grovere Indische gebruiksnormen, nog niet al te erg. De meesten onthielden ze wel hun hele verder leven de twee bekendste grollen. Die zij op hun beurt als zij de kans kregen met een nieuweling, natuurlijk ook uithaalden.
Er was de beruchte sambaldoop. Sambal (1) is een saus, een hete saus! Hoofdzakelijk bestaat het uit gemalen Lombok pepers, ook Spaanse pepers genoemd. Bij de eerste rijstmaaltijd op Indische bodem kreeg iedereen een forse lik Sambal op zijn bord rijst met sajoer en kip of een gekookt of gebakken ei. De baar die nieuwsgierig van de Sambal proefde, sprong als door een horzel gebeten recht. Rood als een pioen met een mond die in brand stond stormde hij recht naar het water toe en dronk...dronk!! Tot de algemene grote hilariteit van de oudgedienden. Bij inname van Sambal helpt drinken namelijk niet!!! Integendeel, drinken maakt het alleen nog erger! Zo kon je gedurende de rest van de dag en de nacht nog verschillende keren naar de latrine rennen, het werkte namelijk ook sterk laxerend en dagen daarna kon je nog buikpijn hebben. Gewoon een handjevol rijst eten neutraliseerde meteen de sambal, maar dat koloniaal geheimpje vernam je pas na de initiatie De tweede grol die men met je uithaalde was de ‘pisanggrap’ de grap met de banaan. Men gaf je een pisang Radja, zo een grote Indische banaan en men nodigde je uit om ze je opeten, met de schil der nog aan. Wat je natuurlijk deed wie kende in Europa een banaan! Als je met een scheve snuit het geheel langzaam naar binnen had gewerkt want het smaakte erg bitter, vroeg men. “En was ’t lekker big?? Wel big, zonder de schil smaakt het nog zoveel beter!!” Zo wist je ook meteen hoe je een pisang at.

Over de auteur

Jaak Henri Poortman geboren te Vilvoorde 1955. Van jongs af aan was hij sterk geïnteresseerd in geschiedenis. Een verhaal over een oudoom die nooit uit Atjeh terugkeerde, door zijn grootmoeder verteld, deed bij hem de belangstelling voor Nederlands Indië ontwaken. Het resultaat van jarenlang verzamelen van informatie over deze in België totaal vergeten groep resulteerde in dit boek.

Reviews



Schrijf uw eigen beoordeling

:
:
:
 

Productinformatie

Titel:

Voor den Oost- Indiën en Batavia getekend, Het vergeten verhaal van de mennekes - De historie der 23.400 Belgische vrijwilligers in het Koninklijk Nederlands Indisch Leger 1816 -1930

Auteur:

Jaak Henri Poortman

Categorie:

Historie

Aantal pagina's:

282

Geïllustreerd:

Nee

Uitvoering/Formaat:

Paperback 16 x 24 cm

Verschijningsdatum:

08-03-2019

ISBN:

978-94-6389-080-9 / 9789463890809

Vaste prijs:

€ 23,00

Taal

Nederlands