Voorkant
Voorkant cover
Achterkant
Achterkant cover

Het project Parkinson

Auteur

Lies van der Heide

Uitvoering
Paperback
Reviews
7 reviews
Prijs
18 ,99
Verzending
Gratis verzending in Nederland en België
Levertijd
Twee tot vijf werkdagen
(Nederland en België) (Past door brievenbus)

Samenvatting

Het Project Parkinson bevat tientallen ervaringsverhalen over het dagelijks leven met de ziekte van Parkinson. De verhalen zijn met de nodige humor geschreven, terwijl de emotie niet wordt geschuwd. Lies van der Heide maakt duidelijk dat na de diagnose nog een rijk en intensief leven mogelijk is. Met de limo naar het feestje van je schoonzoon bijvoorbeeld of je dapper aanmelden voor Nordic Walking training voor Parkinsonpatiënten. Voor lotgenoten een bemoediging, voor belangstellenden een informatiebron over de veelzijdigheid van de aandoening.

Over de auteur

"Ik ben een vrouw van 70 jaar. In mijn werkzame leven was ik maatschappelijk werker. Na mijn pensionering studeerde ik enkele jaren theologie. Verslechterende mobiliteit noodzaakte mij tot stoppen met de studie. Geruime tijd later volgde de diagnose: Parkinson en polyneuropathie. Het schrijven van werkstukken werd schrijven over het leven met deze lastige aandoeningen. Hierdoor heb ik kunnen ontdekken dat ook met beperkingen het bestaan een geschenk kan zijn. Deze ontdekking wil ik graag delen met anderen."

Productinformatie

ISBN
9789461769053 / 978-94-617-6905-3
Uitgeverij
Boekscout
Verschijning
06-04-2012
Taal
Nederlands


Uitvoering
Paperback
Pagina's
136
Formaat
A5
Illustraties
Nee

Inkijk

Fris en fruitig scharrel ik de trap af en de kamer in. Die lijkt weer in orde voor een nieuw schoon jaar. Er is zelfs gestofzuigd. Maar... mijn ogen dwalen even rond en ik zie, ik zie, wat hij niet ziet. Afgevallen blaadjes in de vensterbank, hier en daar nog wat chips van de kleinkinderen in de bank. In de hoek nog enkele, door de hondenpup, verscheurde snippers papier. Onder de salontafel wat verdwaalde dennennaalden en plukjes engelenhaar op diverse min of meer toegankelijke plekken. P. heeft mijn regelende genen nog niet te pakken en ik neem een besluit. Ik ga zelf nóg een keertje stofzuigen. Met veel moeite wurm ik het ding uit de meterkast: machine, slang, stang, snoer. We hebben een morgen in de week een trouwe hulp in huis en bovendien is het ding nog niet lang geleden nieuw gekocht. Daarom ken ik dat apparaat niet zo goed en hij mij niet. En van die vroegere oude stofzuiger was ik ook al vervreemd geraakt. Op de deur naar de kamer zit een dranger. Kom daar dan maar eens doorheen met zo’n complexe hoeveelheid attributen. Als eindelijk alles op zijn plek zit, struikel ik over het snoer. Weer overeind gekrabbeld moet ik opnieuw positie kiezen. Borstelkant van de zuiger voor het parket, de gladde zuigopening voor het kleed. De omzetknop met de voet bedienen, ja, ja, vroeger ja... Stang losmaken om bank en vensterbank te reinigen, ik val dan weer bijna achterover, beland gelukkig in de stoel. Door de knieën voor de moeilijk bereikbare plaatsen, en vervolgens weer omhoog komen! Kortom, een avontuur en uiteindelijk het gewenste resultaat. Bovendien een natte nek met zweetdruppels langs de rug. De weg terug naar de meterkast levert enige beschadiging op aan het deurkozijn, maar dat geeft niet. Het blauwe gevaarte staat eindelijk weer op zijn plek.

Reviews (7)

Uw email wordt enkel gebruikt voor de betreffende review

Wordt getoond bij de review

Je toelichting moet minimaal 15 woorden zijn.

Geschreven door Thea Abelman op 21-08-2012
Beste Lies, jouw "partner"heet P, de mijne heet MS. Ze zijn familie van elkaar, al zie je dat niet op het eerste gezicht. Mijn vriendin Ans, die tevens jouw schoonzus is, zag het wél. Zij bemerkte allerlei overeenkomsen in jouw en mijn ervaringen. Over frustrerende confrontaties, ingeleverde zelfstandigheid, bijgestelde toekomstplannen, toenemende afhankelijkheid van mensen én van hulpmiddelen. Ik moet bekennen dat ik zelf ook altijd dacht dat P héél anders was dan MS, maar na het lezen van dit boek, weet ik beter. Laten we beide proberen het beste te maken van onze persoonlijke projecten. Dank voor deze "" eye-opener" en veel goeds gewenst voor de toekomst!
Geschreven door Marsha de Munnik op 20-05-2012
Jouw boek raakt; ook als je geen P. hebt. Je deelt iets van jouw reis en ik mag even meekijken hoe jij het leven beleeft. De titel is veelzeggend. P. is niet wat en wie jij bent, maar wel 'cadeau' hebt gekregen. Voor alles in het leven geldt 'Hoe ga je ermee om?' En op momenten is het 'gewoon' 1 ademhaling tegelijk... Je zegt JA tegen het leven, terwijl dat niet altijd makkelijk is. Leven in het NU; het enige wat er is. Een uitdaging.
De voelbare rode draad in jouw boek is DE LIEFDE. Van en voor al jouw dierbaren, familie, vrienden en bekenden, maar met name van en voor JOUW GELIEFDE. Werkelijk prachtig, ontroerend... Een mensenhart raken is wezenlijk en dat is wat je doet; mensen aanraken. Dankjewel lieve Lies, ik hoor en ik zie je. Ik hoop snel meer van je te lezen.



Geschreven door Ria Appelman op 18-05-2012
Lies, je hebt met je boek "Het Project Parkinson" je schrijverstalenten laten zien! Het verhaal is geschreven binnen het thema: "Pijn en beperkingen zijn er. Lijden, daar kies je voor..." Je taalgebruik is treffend en zorgvuldig. De verhaallijn is het voortschrijdende contact met je "vriend P." Met je humor probeer je zijn confronterende invloed te relativeren.Dat alles geeft het boek een spanning, waardoor ik het in een adem uitlas! Lies, ik kijk uit naar deel ll.
Geschreven door José van Bezouw op 08-05-2012
Ik heb heel veel respect voor de manier waarop jij je acceptatie van P. verwerkt en beschrijft in je prachtige boekje. Goed gedoseerd vind ik je zelfspot en ook je verdriet en onmacht. Dankjewel dat je dat met ons op deze manier wilt delen.
Geschreven door Cor Dirkx op 27-04-2012
Geweldig, Lies,zoals jij schrijft.Je verhaaltjes zijn vol humor, maar ook best triest. Ik vind het een wonder: de manier waarop jij met je ziekte omgaat.
Blijf schrijven! Ik wil alles van je lezen al is het met een lach en een traan!
Geschreven door Chiel Wilbrink op 25-04-2012
Ik heb gehuild en gelachen bij het lezen van het boek. Ontroerend hoe Lies vele facetten in haar leven beschrijft met de nodige realiteitszin, ontluistering, verdriet maar ook de veerkracht om regelmatig het gevecht aan te gaan met haar nieuwe opgedrongen partner P. Het was een belevenis om een inkijk te hebben in het leven van iemand met deze aandoening. Door alle moeilijkheden heen lees ik met genoegen ook regelmatig humoristische kanten van de schrijfster. Ik hoop dat velen dit boek lezen en kennis dragen van de aandoeningen die gepaard gaan met de ziekte Parkinson. Dank Lies voor je openhartigheid.
Geschreven door Ida Spee op 18-04-2012
Vrijdagmiddag viel "Het Project Parkinson" op de deurmat. Begin van een vol weekend. Maar tussen de bedrijven las ik, las ik, verhaal na verhaal. Ik kon niet stoppen, wilde weten hoe het je ging, Lies
Je hebt me geraakt, nam me mee in je leven, jullie leven. Met P. op de hielen. Dank voor zoveel moed, liefde, schoonheid. Blijf schrijven, leven, vertellen. Ondanks kwetsbaar evenwicht. Dank je wel.