Diems Water - Fantasiekroniek over Didam

Frans Schaars

Categorie: Historie

€ 22,50
Gratis verzending
Levertijd drie tot vijf werkdagen (Nederland en België)

Samenvatting

Veel mensen hebben een bijzondere band met hun geboorteplaats. Hermien Besjes, Han van der Schaaf, Maurits van der Laak, Ambrosius Konings en Ineke Noordeloos. Dit zijn zomaar wat namen van geboren Didammers die zich steeds afvragen: waarom trekt mijn geboortedorp Didam mij? Of ze nu de wereld rondreizen of heel hun leven in Diem wonen en werken, deze vraag blijft hen bezighouden: wat trekt mij naar dit dorp? De waarde van iemands geboortegrond is een schat die niet gemakkelijk (h)erkend wordt. De zoektocht ernaar is meer dan de moeite waard.
In deze kroniek trekt een heel scala van personages aan de lezer voorbij, een optocht die over meer dan honderd jaar is uitgestrekt. De romanfiguren zijn verzonnen, de gebeurtenissen in hun geboortedorp zijn dat niet: de vreemde grafsteen in de Mariakerk, de aankoop van grond van de heer ven Bergh, of het gedwongen graven van het baggergat tijdens de oorlog en de perikelen rond het Mariakapelletje. Sprongen door meer dan honderd jaar schetsen verschillende tijdgeesten en boeiende achtergronden tekenen de bewoners van Didam die met hun daden, woorden en gedachten de lezer blijven prikkelen.

Uit het boek

"Gisteren is in Lunteren de oude Diemse veldwachter Houskes begraven. Hij had geen familie en sinds zijn ontslag en het vertrek van burgemeester Kronenburg leefde hij als een kluizenaar. Hij had wat geld opzij gezet om in tenue begraven te worden in Lunteren, zijn geboorteplaats."
Dr. Bernard keek haar onbegrijpend aan: "Familie van u?"
"Niet in het minst", ging Hermien Beskes verder, onder het snotteren door. "Vrijdagavond kwam ik uit Arnhem in Didam en ik wilde de wijkverpleegster van het Wit-Gele Kruis bezoeken, toen ik langs het lijkenhuisje kwam, daar licht zag branden en schaduwen zich bewegen."
De chirurg wilde een afwimpelend gebaar maken, maar hield zich in omdat hij zag dat de vrouw in de stoel tegenover hem zich geweld aandeed om niet weer in hysterie te vervallen.
"De deur stond half open en ik zag dat twee jongemannen en een oudere aan het dollen waren. Dat vond ik niet gepast, dus ik wilde er wat van zeggen. Toen ik het lijkenhuis binnenging, zag ik echter dat de jonge mannen aan het dollen waren..." – zuster Beskes haalde diep adem en keek de chirurg toen recht in de ogen – "met het lijk van veldwachter Houskes. Ze hadden de doodskist van de sokkel gehaald, het verstijfde lichaam met uniform en sabel eruit getrokken en hielden het tussen hun beiden in, zoals de Grieken dansen. Ze zongen en gierden van het lachen en leken straal bezopen, maar hun lichaamsbeheersing was prima en toen begreep ik dat ze die gevreesde middelen moesten hebben gebruikt. Ik smeet de deur met een klap dicht, de beide mannen schrokken zó ontzettend, dat ze het lijk tegen de grond lieten vallen. Een van de twee vluchtte als de gesmeerde bliksem, de andere zakte bewusteloos tegen het lijk aan. Ik kreeg hem zo snel niet bij kennis, sprong van hem weg, deed het licht uit en de deur dicht en snelde naar het Wit-Gele Kruis, waar zuster Berkenloof woont. Ze wilde juist haar hond uitlaten, maar ze begreep onmiddellijk dat ik om hulp kwam en terwijl we naar het lijkenhuis snelden, deed ik kort verslag. Toen ik daar het licht weer aandeed, was er niets veranderd. Zuster Berkenloof deed de deur dicht, trok de bewusteloze man van het lijk weg en bekeek hem. Even leek ze ontsteld: ‘Wouter Spikkelings!’ en ze floot tussen haar tanden. Pas toen herkende ik hem ook: ik ben als tiener soms oppas geweest, wanneer meneer en mevrouw Spikkelings een partijtje hadden, maar ik heb ze sinds mijn opleiding in Arnhem uit het oog verloren. Collega Berkenloof keek me betekenisvol aan: ‘Help me, dan zetten we Spikkelings tegen de deur, voor het geval er iemand zou komen. We zorgen dadelijk wel voor hem. Eerst zorgen dat de veldwachter terug in zijn kist komt zonder dat ze morgen iets zullen merken.’ Zo gezegd, zo gedaan."
"Die niksnut van Spikkelings?!" gromde dokter Bernard binnensmonds. De ouwe Spikkelings kende hij nog van zijn studententijd in Utrecht.

Over de auteur

Frans A.M. Schaars (1953) is geboren in Didam en verhuisde toen hij elf jaar was. Na omzwervingen door Nederland en het buitenland keerde hij op zestigjarige leeftijd definitief terug naar Diem. Sinds zijn prepensioen schrijft hij niet meer over of voor de Neerlandistiek, maar verzint hij zijn eigen verhalen. Deze kroniek rekent hij eerder tot het magisch realisme dan tot fantasy.

Reviews



Schrijf uw eigen beoordeling

:
:
:
 

Productinformatie

Titel:

Diems Water - Fantasiekroniek over Didam

Auteur:

Frans Schaars

Categorie:

Historie

Aantal pagina's:

304

Geïllustreerd:

Nee

Uitvoering/Formaat:

Paperback 16 x 24 cm

Verschijningsdatum:

13-01-2017

ISBN:

978-94-0223-271-4 / 9789402232714

Vaste prijs:

€ 22,50